“මහණෙනි, කරුණු තුනකින් සැදැහැවත් පැහැදුන පුද්ගලයා දතයුතුයි. කවර තුනකින්ද යත්. සිල්වතුන් දකිනු කැමති වේද, සද්ධර්මය අසනු කැමති වේද පහවූ මසුරු මළ ඇති සිතින් යුක්තවූයේ දීමට මුදනලද අත් ඇත්තේ දන්දීමෙන් පිරිසිදු කරණ ලද අත් ඇත්තේ දානයෙහි ඇලුනේ බෙදාදීමෙහි ඇලුනේ ගිහිගෙයි වාසයකරයිද, මහණෙනි, මේ කරුණු තුනින් සැදැහැවත් පැහැදුන පුද්ගලයා දතයුතුයි.

“සිල්වතුන් දකිනු කැමතිවේද, සද්ධර්මය අසනු කැමතිවේද, මසුරු මළ පහකොට සිටියාවූ හෙතෙම ඒකාන්තයෙන් සැදැහැවත්යයි කියනු ලැබේ.”