’’ඉක්බිති අනේපිඬු ගෘහපති තෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එහි පැමිණියේය. පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකත්පසෙක හුන්නේය.

’’එකත්පසෙක හුන් අනාථපිණ්ඩික ගෘහපතියාට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ, ’’ගෘහපතිය, භෝජනය දෙන ආර්‍ය්‍ය ශ්‍රාවක තෙම ප්‍රතිග්‍රාහකයන්ට කරුණු සතරක් දෙයි. කවර සතරක්ද යත්, ආයුෂ දෙයි, වර්‍ණය දෙයි, සැප දෙයි, බලය දෙයි. ආයුෂ දී දිව්‍යවූ හෝ මනුෂ්‍යවූ හෝ ආයුෂයට කොටස් කාරයෙක් වේ. වර්‍ණය දී, දිව්‍යවූ හෝ මනුෂ්‍යවූ හෝ වර්‍ණයට කොටස් කාරයෙක් වේ. සැපය දී, දිව්‍යවූ හෝ මනුෂ්‍යවූ හෝ සැපයට කොටස් කාරයෙක් වේ. බලය දී, දිව්‍යවූ හෝ මනුෂ්‍යවූ හෝ බලයට කොටස් කාරයෙක් වේ. ගෘහපතිය, භෝජනය දෙන ආර්‍ය්‍ය ශ්‍රාවක තෙම ප්‍රතිග්‍රාහකයන්ට මේ කරුණු සතර දේය’’ යි වදාළ සේක.

’’යමෙක් කාය, වාක් සංයමවූ අනුන් දුන් දෙයින් යැපෙන්නවුන්ට සුදුසු කාලයෙන් සකස් කොට භොජනය දෙයිද, හෙතෙම කරුණු සතරක් දෙයි. ආයුෂද, වර්‍ණයද, සැපයද, බලයද යන සතරයි. ආයුෂ දෙන, වර්‍ණ දෙන, සැප දෙන, බල දෙන මනුෂ්‍ය තෙම යම් යම් තැනක උපදීද දීඝායුෂ, යශස් ඇත්තේ වේ.’’