එක් කාලයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොසඹෑ නුවර ඝෝෂිතාරාමයෙහි වාසය කරණ සේක. ඉක්බිති ආයුෂ්මත් ආනන්ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද එහි පැමිණියේය. පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ, එකත්පසෙක සිටියේය.

’’එකත්පසෙක සිටි ආයුෂ්මත් ආනන්‍ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට, ’’ස්වාමීනි, ස්ත්‍රියක් යම් හෙයකින් සභාවෙහි නොසිටීද, කර්‍මාන්ත නොයොදවයිද, පිටරට නොයයිද, ස්වාමීනි, ඊට හේතු කවරේද, ඊට ප්‍රත්‍යය කවරේදැ’’ යි ඇසූයේය.

’’ආනන්‍දය, ස්ත්‍රිය ක්‍රොධ කරණ ස්වභාවය. ආනන්‍දය, ස්ත්‍රිය මසුරුය. ආනන්‍දය, ස්ත්‍රිය මෝඩය. ආනන්‍දය, ස්ත්‍රිය යම් කරුණකින් සභාවෙහි නොහිඳීද, කර්‍මාන්ත නොයොදවයිද, පිටරට නොයයිද, ඊට හේතු මේය, ඊට ප්‍රත්‍යය මෙසේය.’’

අටවෙනි අපණ්ණක වර්‍ගය නිමි.