၄၈။ ရဟန်းတို့ ဤမှတ်သားမှု ‘သညာ’ ခုနစ်မျိုးတို့ကို ပွါးများအပ် ကြိမ်ဖန်များစွာ ပြုအပ်ကုန်သည်ရှိသော် အကျိုး အာနိသင် ကြီးမားကုန်၏၊ နိဗ္ဗာန်လျှင် တည်ရာရှိကုန်၏၊ နိဗ္ဗာန်လျှင် အဆုံးရှိကုန်၏။

အဘယ်ခုနစ်မျိုးတို့နည်းဟူမူ —

မတင့်တယ်ဟု မှတ်သားမှု ‘အသုဘ သညာ’၊ သေခြင်း၌ မှတ်သားမှု ‘မရဏ သညာ’၊ စားဖွယ်၌ စက်ဆုပ်ဖွယ်ဟု မှတ်သားမှု ‘အာဟာရေ ပဋိကူလသညာ’၊ လောကအားလုံး၌ မမွေ့လျော်ဖွယ်ဟုမှတ်သားမှု ‘သဗ္ဗလောကေအနဘိရတိသညာ’၊ မမြဲဟူ၍ မှတ်သားမှု ‘အနိစ္စသညာ’၊ မမြဲမှု၌ ဆင်းရဲဟုမှတ်သားမှု ‘အနိစ္စေဒုက္ခသညာ’၊ ဆင်းရဲခြင်း၌ အစိုးမရ အနတ္တဟု မှတ်သားမှု ‘ဒုက္ခေ အနတ္တသညာ’ တို့တည်း။

ရဟန်းတို့ ဤမှတ်သားမှု ‘သညာ’ ခုနစ်မျိုးတို့ကို ပွါးများအပ် ကြိမ်ဖန်များစွာ ပြုအပ်ကုန်သည် ရှိသော်အကျိုး အာနိသင် ကြီးမားကုန်၏၊ နိဗ္ဗာန်လျှင် တည်ရာရှိကုန်၏၊ နိဗ္ဗာန်လျှင် အဆုံးရှိကုန်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

ပဉ္စမသုတ်။