’’මහණෙනි, යම් හෙයකින් වනාහි භික්‍ෂුවකගේ සිත ප්‍රඥාවෙන් මොනවට පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද, මහණෙනි, ඒ භික්‍ෂුවට ජාතිය ක්‍ෂය වූවාය, බඹසර වැස නිමවන ලදී. සතර මාර්‍ගයෙන් කරණ ලද කටයුතු කරණ ලදී. මේ ආත්ම භාවය හැර අනිකක් නොදනිමියි කීම පිණිස මෙය සුදුසුය.

’’මහණෙනි, කෙසේ නම් භික්‍ෂුවකගේ සිත ප්‍රඥාවෙන් පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද? ’මාගේ සිත පහවූ රාග ඇත්තේය’ යි ප්‍රඥාවෙන් පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද, ’මාගේ සිත පහවූ ද්වේෂ ඇත්තේය’ යි ප්‍රඥාවෙන් මනාකොට පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද, ’මාගේ සිත පහවූ මෝහ ඇත්තේය’ යි ප්‍රඥාවෙන් මනාකොට පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද, ’මාගේ සිත නොසැලෙන ස්වභාවය ඇත්තේය’ යි ප්‍රඥාවෙන් මනාකොට පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද, ’මාගේ සිත නොකිපෙන ස්වභාව ඇත්තේය’ යි ප්‍රඥාවෙන් මනාකොට පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද, ’මාගේ සිත නුමුළා ස්වභාව ඇත්තේය’ යි ප්‍රඥාවෙන් මනාකොට පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද, ’මාගේ සිත කාම භවය පිණිස නැවත නොපෙරළෙන ස්වභාවය ඇත්තේය’ යි ප්‍රඥාවෙන් මනාකොට පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද, ’මාගේ සිත රූප භවය පිණිස නැවත නොපෙරළෙන ස්වභාවය ඇත්තේය’ යි ප්‍රඥාවෙන් මනාකොට පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද, ’මාගේ සිත අරූප භවය පිණිස නැවත නොපෙරළෙන ස්වභාවය ඇත්තේය’ යි ප්‍රඥාවෙන් සිත මනාකොට පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද,

’’මහණෙනි, යම් හෙයකින් වනාහි භික්‍ෂුවකගේ සිත ප්‍රඥාවෙන් මනාකොට පුරුදු කරණ ලද්දේ වේද, මහණෙනි, ඒ භික්‍ෂුවට ජාතිය ක්‍ෂය වූවාය. බඹසර වාසය කොට නිමවන ලද්දේය. සතර මාර්‍ගයෙන්වූ කටයුතු කරණ ලදී. මේ ආත්මභාවය හැර අනිකක් කොදනිමියයි මෙය කීමට සුදුසුය.