Zbiór połączonych mów - 47

2. Rozdział o Nālandzie

Mowa o najpiękniejszej kobiecie kraju

Oto com usłyszał –

Pewnego razu, Błogosławiony przebywał w kraju Sumbha, w Sedaka, jednym z miast targowych ludu Sumbha.

Tam Błogosławiony zwrócił się do mnichów:

„Mnisi”.

„Bhadante”, mnisi ci posłyszeli Błogosławionego.

Oto co Błogosławiony powiedział:

„To tak, jakby, o mnisi, po tym, jak posłyszano: »Najpiękniejsza kobieta kraju, najpiękniejsza kobieta kraju«, zebrał się wielki tłum.

Wtedy to najpiękniejsza kobieta kraju zaprezentowałaby nadzwyczajny taniec, zaprezentowałaby nadzwyczajny śpiew.

Po tym, jak posłyszano: »Najpiękniejsza kobieta kraju tańczy i śpiewa«, zebrałby się jeszcze większy tłum.

Wtedy przyszedłby mężczyzna, któremu miłe życie, niemiła mu śmierć, miłe mu szczęście, unika krzywdy.

Ktoś by mu powiedział:

»Hejże, człeku, przenieś miskę wypełnioną olejem między wielkim zgromadzeniem a najpiękniejszą kobietą kraju.

Tuż za tobą podążał będzie mężczyzna z podniesionym mieczem.

Jeśli tylko odrobinę rozlejesz, wtedy zetnie ci głowę«.

Jak mniemacie, mnisi,

czyż mężczyzna ten przestanie nakierowywać umysł na miskę wypełnioną olejem i pozwoli się rozproszyć przez to, co na zewnątrz?”.

“Z pewnością nie, Bhante”.

„Przedstawiłem to porównanie, o mnisi, by coś wam uprzytomnić.

Znaczenie tego jest takie:

»miska wypełniona olejem« to metafora uważności zwróconej na ciało.

Dlatego też, mnisi, tak powinniście praktykować:

»uważność zwrócona na ciało będzie przez nas rozwijana, często praktykowana, uczynimy ją pojazdem i podstawą, utrzymamy ją, utrwalimy, właściwie się jej podejmiemy«.

W ten sposób, mnisi, powinniście praktykować.

Dziesiata.