၁၁၂၂။ ရဟန်းတို့ ဥပမာသော်ကား ရေကန်သည် အလျား ယူဇနာငါးဆယ် အနံ ယူဇနာငါးဆယ်အစောက်ယူဇနာ ငါးဆယ်တိုင်တိုင် ရှိ၏၊ ကျီးသောက်နိုင်လောက်အောင် ကမ်းနှုတ်ခမ်းနှင့်အညီရေပြည့်နေ ၏၊ ထိုရေကန်မှ ယောကျာ်း (တစ်ယောက်) သည် သမန်းမြက်ဖျားဖြင့် ရေကိုထုတ်ဆောင်ရာ၏။ ရဟန်းတို့ ထိုအရာကို အဘယ်သို့ မှတ်ထင်ကုန်သနည်း၊ သမန်းမြက်ဖျားဖြင့်ထုတ်ဆောင်ယူသော ရေနှင့် ရေကန်ရှိ ရေသည် အဘယ်က ပို၍ များသနည်းဟု မိန့်တော်မူ၏။

အသျှင်ဘုရား ရေကန်ရှိ ဤရေကသာ ပို၍ များပါ၏၊ သမန်းမြက်ဖျားဖြင့် ထုတ်ဆောင်သော ရေ သည့်အနည်းငယ်မျှသာတည်း၊ ရေကန်ရှိ ရေကို ထောက်ဆ၍ သမန်းမြက်ဖျားဖြင့် ထုတ်ဆောင်သော ရေ သည်မရေတွက်လောက်ကုန်၊ မနှိုင်းယှဉ်လောက်ကုန်၊ အစိတ်အပိုင်းသို့လည်း မရောက်နိုင်ပါကုန်ဟု (လျှောက်ကုန်၏)။ ရဟန်းတို့ ဤအတူပင် အရိယာတပည့်ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ပ။ အားထုတ်ရမည်ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

ဒုတိယသုတ်။