“Ik heb gehoord van een Held
Die geen zintuiglijk verlangen heeft”,
Zei de eerbiedwaardige Jatukanni.
“Ik vraag deze Held, die voorbij de vloed gegaan is,
Om me de ‘staat van innerlijke vrede’
Uit te leggen, zoals deze staat werkelijk is.
Leg het me alstublieft uit, Bhagavat.”

“Wil de Bhagavat,
Die het zintuiglijk verlangen overwint—
Zoals de stralende zon met haar kracht
De aarde [overwint]—
Mij, met mijn klein inzicht,
Oh, Man van Grote Wijsheid,
De Leer uitleggen,
Zodat ik in deze wereld
Het loslaten van geboorte en ouderdom
Begrijp.”

“Bedwing het verlangen naar zintuiglijk genot”,
Zei de Bhagavat tot Jatukanni,
“Nadat je gezien hebt
Dat verzaking [aan de wereld]
Je in veiligheid brengt:
Maak dat er niets
In je kan gevonden worden,
Dat je kan verheugen of deprimeren.”

“Wis het verleden uit.
Heb geen oog voor de toekomst.
Wanneer je alles loslaat in het heden,
Zul je in vrede leven.”

“Voor wie volkomen zonder begeerte is
Voor lichaam en voor geest,
Oh brahmaan,
Zijn er geen bezoedelingen te vinden,
Waardoor hij onder de heerschappij
Van de dood komt !”
Einde van de Vragen van Jatukanni