“Waardoor is de wereld versluierd ? ”,
Vroeg de eerbiedwaardige Ajita,
“Waarom straalt de wereld niet ?
Wat bezoedelt de wereld ?
Wat is de grootste vrees van de wereld ?”

“De wereld is verduisterd door onwetendheid”,
Zei de Bhagavat tot Ajita,
“Omwille van onachtzaamheid
En laaghartigheid
Straalt de wereld niet.
Begeerte is haar bezoedeling.
Lijden is haar grootste vrees.”

“De stromen [van verlangen]
Vloeien in alle richtingen”,
Zei de eerbiedwaardige Ajita.
“Hoe kunnen ze [de stromen] ingedamd worden ?
Zeg me:
Hoe kunnen de stromen bedwongen worden ?
Hoe kunnen ze gestopt worden ? ”

“Wélke ook de stromen [van verlangen] zijn
In de wereld”,
Zei de Bhagavat tot Ajita,
“Opmerkzaamheid is het enige dat hen afdamt.
Dát is wat de stromen tegenhoudt, zeg ik.
Door wijsheid worden ze gestopt.”

“Wijsheid en opmerkzaamheid”,
Zei de eerbiedwaardige Ajita,
“En lichaam en geest,
Heer,
Zeg me, verklaar me alstublieft
Waar houden ze op ?”

“De vraag die je me stelt, Ajita,
Kan ik beantwoorden !
Ik zal je uitleggen
Waar lichaam en geest volkomen ophouden
[Zonder enig residu achter te laten]:
Met het beëindigen van het bewustzijn.
Op deze plaats stopt het.”

“Mag ik u nadrukkelijk vragen,
Hoe zij,
Die de Dhamma in zichzelf
Gerealiseerd hebben,
Evenals zij die hier in opleiding zijn:
Zich gedragen ?”

[De Boeddha zei:]
“Zij hunkeren niet naar zintuiglijk genot.
Hun geest is kalm, zoal het hoort te zijn.
Heilzaam in alle dingen,
Leven zij opmerkzaam. !”
Einde van de Vragen van Ajita