“මානයෙන් වඤ්චිතවූද, (ආධ්‍යාත්මික බාහ්‍ය චක්ෂුරාදිවූත් රූපාදීවූත්) සංස්කාර විෂයෙහි තෘෂ්ණා-දෘෂ්ටි මාන විසින් කිලිටි වන්නාවූද ලාභ අලාභ දෙකින් මිරිකී ගියාවූද, අඥානයෝ සමථ-විදර්ශනා වශයෙන් ලැබිය යුතු ලෞකික ලොකොත්තර සමාධියකට නොපැමිණෙන්නාහ.”

ආයුෂ්මත් සෙතුච්ඡ තෙරණුවෝ මේ ගාථාව වදාළහ.