“මම වූකලි හුණ ලැහැබෙක්හි මීයෙන් හැනූ කිරිබත වළඳා ස්කන්ධයන්ගේ ඇතිවීම නැතිවීම ශාස්තෘ ශාසනය යහපත් සේ පිළිගැන්මෙන් සම්මර්ශනය කොට (රහත්වීමි.) විවේක සුවය වඩමින් (යළිත් සාණු පර්වතය කරා යමි)”

ආයුෂ්මත් ගොසාල තෙරණුවෝ මේ ගාථාව වදාළහ.