“සියුම්වූ නිපුණවූ පටිච්ච සමුප්පාදාදී අර්ථයන් ලක්ෂණ ත්‍රයයට නගා දක්නාසුළුවූ ප්‍රඥා විෂයෙහි දක්ෂවූ සබ්‍රම්සරුන් කෙරේ යටත් පැවතුම් ඇති සෙවුනාලද වෘද්ධ ස්වභාව ඇති නොහොත් සෙවුනාලද වෘද්ධශීලීන් ඇත්තාවූ ඒ යොගාවචරයා විසින් නිවන් දුකසේ ලැබියයුතු නොවේ.”

ආයුෂ්මත් වච්ඡපාල තෙරණුවෝ මේ ගාථාව වදාළහ.