“මම අන්ධයෙමි. විනාශ ඇස් ඇතියෙමි. කාන්තාරයක් බඳු වෙනෙහි දික් මඟට ආයෙමි. මෙහිම වැද හෝ නෙම් නමුදු පාපීවූ යහළුවකු සමග නොයන්නෙමි.”

ආයුෂ්මත් චක්ඛුපාල තෙරණුවෝ මේ ගාථාව වදාළහ.