“යම් ඤාණවන්තයෙක් ඒකාන්තයෙන් ගුරුන්ගේ වචන දන්නේද උන්වහන්සේලාගේ වසඟයෙහි සිටීද ගෞරව උපදවාද ඒ පණ්ඩිත තෙමේ භක්ති ඇත්තේවේ. ධර්මයන් දැන විශෙෂ ගුණ උපදවන්නේය.

“මහත්වූ යම් විපත්තීහු පහළවූවාහුද, කම්පා නොවී ඉවසන්නේද, ඒ පණ්ඩිත තෙමේ ශක්තිමත් නම් වේ. ධර්මය දැන විශෙෂයට පැමිණෙන්නේය.

“ගැඹුරු මුහුද යම්සේ කම්පා නොවේද, ගැඹුරු ප්‍රඥා ඇති අර්ථයෙහි දක්ෂ පණ්ඩිතයා නොබෙදිය හැකිවේ. දැන ධර්මයන්හි විශෙෂ ගුණ උපදවන්නේයි.

“බහුශ්‍රැතවූ ධර්මධරවූ ධර්මය අනුව හැසිරෙන එබඳු පණ්ඩිතතෙමෙ ධර්මයන් දැන විශෙෂ පුද්ගලයෙක් වන්නේය.

“යමෙක් බුද්ධ වචනයාගේ අර්ථය දනීද අර්ථය දැන එසේ කරයිද, හෙතෙම අර්ථ දත් පමණකින් පණ්ඩිත වේ. ධර්මයන් දැන විශෙෂ පුද්ගලයෙක් වන්නේය.”

ආයුෂ්මත් කොසිය තෙරණුවෝ මේ ගාථා මෙසේ කීහ.

පස් වැනි නිපාතය නිමි.