Aldus heb ik gehoord.

Eens verbleef de Bhagavat in Uruvela, nabij de Neranjara-rivier, aan de voet van de Bodhi-boom. Hij was pas tot volkomen Ontwaken gekomen. De Bhagavat zat daar gedurende zeven opeenvolgende dagen, met de benen gekruist in meditatiehouding en hij ervaarde er het geluk van zijn Zelfrealisatie.

Aan het einde van de zevende dag, rees de Bhagavat op uit zijn diepe concentratie en onderzocht de wereld met het Boeddha-oog. Terwijl Hij de wereld onderzocht op deze manier met het Boeddha-oog zag de Verhevene wezens die gepijnigd werden door allerlei soorten kwellingen en verteerd door allerlei soorten koortsachtige verlangens, geboren uit passie (raga), uit haat (dosa) en uit begoocheling (moha).”

Toen de Bhagavat de betekenis hiervan in zichzelf realiseerde welde—bij die gelegenheid—volgende emotionele en geïnspireerde uitspraak spontaan in hem op:

“Deze wereld is onderhevig aan kwelling;
Geteisterd door zintuiglijk contact,
Noemt de wereld deze ziekte 'het zelf’.
Hoe men zich deze ziekte ook voorstelt,
Zij is telkens anders.

Doordat zij steeds iets anders wordt,
Is de wereld verslaafd aan “worden”—
Gehecht aan “worden”.
Geketend door dit “worden” zoekt ze vreugde in dit “worden”.
Maar deze vreugde brengt haar slechts angst,
En angst voert tot lijden.”
Het heilige leven wordt geleid
Om dit “worden’ los te laten.

“Wat kluizenaars en brahmanen ook mogen gezegd hebben over bevrijding uit het bestaan door te “worden’: ik zeg u dat zij nooit tot bevrijding gekomen zijn door te “worden”. Maar ook de kluizenaars en brahmanen die gezegd hebben dat ze tot bevrijding uit het bestaan gekomen zijn door niet te “worden”, hebben hun bevrijding uit het bestaan niet gerealiseerd. Al het lijden komt voort uit hechting. Slechts door de vernietiging van hechting wordt ook het lijden vernietigd.”

“Kijk naar de mensen die deze wereld bevolken.
Zie hoe zij gekweld zijn door onwetendheid.
Zij komen in het bestaan zij “worden”,
Wentelen zich in het bestaan in het “worden”
Maar komen niet tot bevrijding.

Welke vormen van “worden” er ook zijn,
Op welke manier ook, waar dan ook:
Al deze vormen van “worden” zijn vergankelijk (anicca)
En onbevredigend (dukkha) omdat het in hun aard ligt
Om steeds opnieuw te veranderen (anatta).

Door dit te zien zoals het werkelijk is,
Met helder inzicht te zien hoe het zich manifesteert
Wordt de hunkering naar bestaan het “worden” opgegeven.
Evenmin zoekt men dan vreugde in 'niet-bestaan’.
Nibbana is de vernietiging van alle hunkering.
Het is het versterven—het uitdoven.

Een monnik die op deze manier uitgedoofd is
Door zich aan niets meer te hechten
Komt niet meer tot “worden.”
Mara is verslagen. De strijd is beslist:
Deze man is voorbij alle vormen van “worden” gegaan!”