Aldus heb ik gehoord.

Eens verbleef de Bhagavat in Savatthi in het Jetavana klooster, gelegen in het park van Anathapindika.

Op dat moment zat de Bhagavat in openlucht. Het was een donkere nacht en men had olielampen aangestoken.

Daardoor vlogen een groot aantal motten rond die olielampen hun einde tegemoet: zij vlogen recht naar hun ongeluk, naar hun verderf, naar hun vernietiging.

En de Bhagavat zag hoe deze motten hun einde tegemoet vlogen, recht naar hun ongeluk, naar hun verderf, naar hun vernietiging.”

Toen de Bhagavat de betekenis hiervan in zichzelf realiseerde welde—bij die gelegenheid—volgende emotionele en geïnspireerde uitspraak spontaan in hem op:

“Halsoverkop lopen ze door elkaar maar bereiken de essentie niet.
Steeds opnieuw ketenen ze zichzelf
Als motten vliegen ze in de olielamp—
Waarachtig, sommigen bouwen hun huis
Op hetgeen ze gezien en gehoord hebben!”