Aldus heb ik gehoord.

Eens verbleef de Bhagavat in Savatthi in het Jetavana klooster, gelegen in het park van Anathapindika.

Op dat moment onderwees, inspireerde en verblijdde de Bhagavat de monniken met een gesprek over de Dhamma met betrekking tot Nibbana. En die monniken, die ontvankelijk waren, oplettend en hun hele geest concentreerden, waren verlangend om naar de Dhamma te luisteren.”

Toen de Bhagavat de betekenis hiervan in zichzelf realiseerde welde—bij die gelegenheid—volgende emotionele en geïnspireerde uitspraak spontaan in hem op:

“Er is, monniken, het nietgeborene, het nietgewordene,
Het nietgeschapene, het nietgeconditioneerde.
Als, monniken, dit nietgeborene, dit nietgewordene, dit nietgeschapene, Dit nietgeconditioneerde er niet zou zijn,
Dan zou er hier in deze wereld geen ontkomen mogelijk zijn
Aan het geborene, het gewordene, het geschapene,
Het geconditioneerde.
Maar omdat het nietgeborene, het nietgewordene, het nietgeschapene, Het nietgeconditioneerde er is,
Is het mogelijk te ontkomen aan het geborene, het gewordene,
Het geschapene, het geconditioneerde!”