อ้างอิง AN 5.169:3.1 สำหรับความหมายของคำว่า อรรถกุศล (ผู้ชำนาญในอรรถ) คำว่า “กุศล” ในความหมายว่า “ผู้ชำนาญ” หรือ “ผู้เชี่ยวชาญ” ปรากฏเป็นครั้งคราวในพระไตรปิฎก โดยเฉพาะใน อัฏฐกวรรค คำนี้ยังปรากฏในวรรณกรรมสันสกฤตยุคต้น เช่น ใช้เรียกผู้ที่ “ชำนาญในการสวด” (คัมภีร์จันโทคยะอุปนิษัท 1.8.1) หรือผู้ที่ “เพียงแต่คิดว่าตนชำนาญ” (คัมภีร์สถปถพราหมณ์ 11.4.2.1, 4 และ 13)

“สัตว์” ในคัมภีร์ทางพุทธหมายถึง สิ่งมีชีวิต (รวมถึงมนุษย์) ที่ยังยึดมั่นถือมั่นในขันธ์ห้า ด้วยตัณหาและอุปาทาน จึงยังเวียนว่ายอยู่ในวัฏสังสาร

“สัตว์ทั้งที่บอบบางหรือแข็งแกร่ง” เป็นสำนวนใช้ทั่วไปในศาสนาเชน (ศาสนาร่วมสมัยในช่วงพุทธกาล)

คำว่า “ชาตุ” ในที่นี้ไม่เกี่ยวข้องกับ “ชาติ” ที่แปลว่า “การเกิด” สำนวน “นะ หิ ชาตุ” หมายถึง “ไม่เลย” หรือ “ไม่เคยเลย”