Nadahnuća 1.2

Posle probuđenja II

Ovako sam čuo.

Jednom je, neposredno posle probuđenja, Blaženi boravio kraj Uruvele, na obali reke Nerañđare, u podnožnju bodhi drveta.

Tu je nedelju dana, bez prekida, sedeo prekrštenih nogu, obuzet srećom oslobođenja.

A na kraju te sedmice, izašavši iz meditacije, Blaženi je tokom druge trećine noći duboko promišljao o obrnutom redosledu uslovljenog nastanka:

„Kada ovo nije, ni ono ne postoji; sa nestankom ovoga, nestaje i ono. Dakle:

sa nestankom neznanja, mentalni obrasci nestaju;

sa nestankom mentalnih obrazaca, svest nestaje;

sa nestankom svesti, mentalno-materijalno nestaje;

sa nestankom mentalno-materijalnog, šest područja čula nestaju;

sa nestankom šest područja čula, kontakt nestaje;

sa nestankom kontakta, osećaj nestaje;

sa nestankom osećaja, žudnja nestaje;

sa nestankom žudnje, vezivanje nestaje;

sa nestankom vezivanja, bivanje nestaje;

sa nestankom bivanja, rođenje nestaje;

sa nestankom rođenja, starost i smrt, žalost, naricanje, bol, tuga i očaj nestaju.

Tako nestaje čitav ovaj okean patnje.”

Onda Blaženi, razumevši značenje svega toga, izgovori ove nadahnute stihove:

Kada priroda stvari postane zaista vidljiva

marljivom brahmanu dok meditira,

tada u njemu svaka neizvesnost iščili,

jer nestanak uzroka jasno vidi.”