Aldus heb ik gehoord.

Eens verbleef de Bhagavat in Savatthi in het Jetavana klooster, gelegen in het park van Anathapindika.

In die tijd zat de Eerwaarde Pindola-Bharadvaja in de directe omgeving van de Bhagavat met gekruiste benen en rechte rug. Hij verbleef veel in de bossen; leefde van bedelvoedsel; kleedde zich met monnikspijen gemaakt van vodden; bezat slechts de drie pijen die het bezit van een bhikkhu uitmaken; was met weinig content; leefde opgewekt; leefde solitair; meed het gezelschap van anderen; spande zich onverdroten en gretig in; was een toegewijde beoefenaar van ascetische praktijken en wijdde zich toe aan de ontwikkeling van een hoger bewustzijn.

De Bhagavat aanschouwde de Eerwaarde Pindola-Bharadvaja die in zijn directe omgeving zat met gekruiste benen en rechte rug; veel verblijvend in de bossen; levend van bedelvoedsel; zich kledend met monnikspijen gemaakt van vodden; in het bezit van slechts de drie pijen die het bezit van een bhikkhu uitmaken; tevreden met weinig; in afzondering levend; het gezelschap van anderen mijdend; zich onverdroten en gretig inspannend; een toegewijde beoefenaar van ascetische praktijken en zich toewijdend aan de ontwikkeling van een hoger bewustzijn.

Toen de Bhagavat de betekenis hiervan in zichzelf realiseerde welde—bij die gelegenheid—volgende emotionele en geïnspireerde uitspraak spontaan in hem op:

“Niet beledigen, niet kwetsen;
Zich beheersen overeenkomstig de patimokkha;
Zich matigen met voedsel;
Leven in afzondering;
Zich toewijden aan de ontwikkeling van een hoger bewustzijn:
Dít is de leer van de Boeddhas!”