Poglavlje koje sadrži deo o etici (Sīlakkhandhavagga) sastoji se od 13 govora. Svaki od njih sadrži dugačak odlomak o Postepenom Treningu u etici, meditaciji i mudrosti. Poglavlje je nazvano po prvom od tih delova.

Dve druge poznate verzije Dīrghāgame (na kineskom i sanskritu) takođe sadrže slično poglavlje. Uprkos monaškoj prirodi centralnog učenja, većina ovih govora predstavljena je u dijalogu sa laicima, sa snažnim naglaskom na odnos između Budinih učenja i drugih savremenih pokreta.