บทที่ประกอบด้วยตอนว่าด้วยจริยธรรม (ศีลขันธวรรค - Sīlakkhandhavagga) เป็นบทที่ประกอบด้วยพระสูตร 13 สูตร แต่ละสูตรมีข้อความยาวว่าด้วยการฝึกฝนในจริยธรรม สมาธิ และปัญญา บทนี้ถูกตั้งชื่อตามส่วนแรกของตอนนี้

ฉบับอื่นๆ ของทีฆาคมะ (Dīrghāgama) ในภาษาจีนและสันสกฤต ก็มีบทคล้ายกันนี้ แม้ว่าหลักธรรมส่วนกลางจะมีลักษณะเป็นธรรมของสงฆ์ แต่พระสูตรเหล่านี้ส่วนใหญ่แสดงในรูปของการสนทนากับฆราวาส โดยให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างคำสอนของพระพุทธเจ้าและขบวนการอื่นๆ ในยุคนั้น